Siedmiotomowy zbiór wszystkich części cyklu w barwnych okładkach i miękkiej oprawie i z opaską. Czytelnicy znajdą tutaj części:
Lew, Czarownica i stara szafa, Książę Kaspian, Podróż "Wędrowca do Świtu", Srebrne krzesło, Koń i jego chłopiec, Siostrzeniec Czarodzieja.
Recenzje:
http://czytelnia.onet.pl/0,32628,0,5339,0,0,Między_¶wiatami,recenzje.html
Recenzja z serwisu Merlin.pl
Marzena Kowalska 2006-02-20
Narnia – kraina mojego dzieciństwa?
Narnia? Pamiętam to jakby wciąż trwało, choć może i tak jest? Kolejne tomy „Opowieści z Narnii” kupowane były w jedynym we Wschowie sklepie „Veritasu”. To drzwi tego małego sklepiku, stojącego na skrzyżowaniu dróg, były bramą do magii. Bramą do świata, w którym jako dziecko odkrywałam pierwsze uroki tego, co teraz określa się jako fantasy. Dla mnie była to... prawda. Prawda, która czekała na mnie gdzieś tam, ukryta, ale pragnąca, by w końcu ją poznać. Wraz z kolejnymi tomami, poznawałam nie tylko pasjonujący świat, stworzony przez kompletnie nieznajomego mi człowieka, ale też i postacie. Wcielałam się w nie we śnie i sama krążyłam po wzgórzach, podróżowałam Wędrowcem do Świtu, nieświadoma jakichkolwiek koneksji Narnii i religii chrześcijańskiej. Pozbawiona, wszędobylskiego obecnie, komercyjnego szumu Narnia była czymś, co istniało tylko dla mnie. Było moim światem. Teraz Narnia znowu wraca. Niestety inna. Na szczęście w postaci książek, pozostała właśnie taka indywidualna, dostępna dla każdego dziecka. Wznowienie siedmiu tomów tej powieści, tylko zewnętrznie różni się od tych moich, zakurzonych książek. Książek, które splamiły już i dziecięce łzy i resztki, niemożliwego do zidentyfikowania dzisiaj, jedzenia. Książek pełnych zapomnianych papierków, kawałków wspomnień z czasów, gdy cały świat mógł do mnie należeć. Teraz, na szczęście w zachowanej wewnątrz postaci, fantastyczna Narnia powraca do kolejnych pokoleń. Pokoleń, które co prawda jednocześnie mają do wyboru: obejrzeć film lub przeczytać książkę, ale które mogą poczuć się jak odkrywcy nowego świata. Świata, do którego nie tylko warto wstąpić na chwilę, ale też i powracać. By walczyć o jej wolność, o to, by na zawsze pozostała taka, jaką pamiętam. Teraz, spoglądając na kolejne wydanie, gdy od pierwszego wejrzenia w przestworza Narnii minęło kilkanaście lat, uświadamiam sobie, że jest w tej powieści coś więcej. Coś, co odbiera strach przed śmiercią, co samo zdaje się być życiem po życiu, to, co rozwija wyobraźnię, co oferuje przyjaciół na całe życie. Przyjaciół, którzy nigdy nie zawiodą. Którzy zawsze są na wyciągnięcie ręki. Takich jak Ryczypisk, najdzielniejsza mysz czy sam Aslan. Na szczęście to pozostało i w tym wydaniu. Zarazem w słowach, jak i rysunkach, które na szczęście pozostały takie same, jak za moich czasów.
Opinie czytelników serwisu ksiazki.wp.pl:
|
NARNIA..........
to było moje dzieciństwo.Teraz mam 30 lat, i Narnia siedzi mi w głowie tak jak na początku, kiedy przeczytałam ją w wieku 8 lat jednym tchem.Tak trudno było wtedy kupić kolejne tomy, tak nieregularnie wychodziły w Polsce- a kiedy widziałam w końcu następną cześć w księgarni,nie mogłam opanować wzruszenia.Ostatnią część przeczytałam dopiero 2 lata temu........w końcu się dowiedziałam,co przyniosła Ostatnia Bitwa....I płakałam jak bóbr-wzruszenie,wspomnienia,żal za dzieciństwem. Filmu się trochę boję - ja pamiętam Czarownicę,Lwa i wszystkie Zwierzęta tak, jak ich sobie wtedy wyobrażałam, jakoś tak....ludzko.Boję się,żeby nie zrobili z nich komputerowych stworów.To jest BAŚŃ - staroświecka, inna........ Proszę,nie porównujcie jej do
Harry Pottera , do Władcy Pierścieni:( To nie ta bajka........
|
|
Ewelina (flinta1410@wp.pl) (http://www.wp.pl) 2005-11-22
|
|
to mój świat
NARNIA...to mój swiat, nie tylko świat dzieciństwa, ale i teraźniejszy, gdy mam 21 lat. Wciąż, gdy sięgasm po którąś z części, czuję te same emocje i wzruszenie, i wcale nie nudzi mi się czytanie tych samych ulubionych części( Lew, czarownica i stara szafa, Srebrne krzesło), bo czy nie pięknie jest wracać do snów, które dzięki książce stają się jawą? I choć nie wiem, jak przedstawione zostaną postaci z Narni w ekranizacji kinowej, to jednak pójdę do kina - by znów zobaczyć Aslana, Zuzannę, Piotra, Edmunda, Łucję...A harry potter nich się schowa!!!
|
|
paula (prettypaula@wp.pl) 2005-11-22
|
|
Nie wie co traci, kto nie przeczytał..:)
"Opowieści z Narni" zaczarowały mnie od pierwszej strony:)w tych tomach tkwi nieprzemijająca magia...Ten cudowny świat żyje bardzo głęboko w moim już 21-letnim serduchu, stale fascynuje, wzrusza do łez, bawi i mimo upływających latek, nie starzeje się.Uwielbiam powracać do magicznej krainy ze starej szafy i jej niezapomnianych postaci z Aslanem na czele i...robię to z pasją:)
|
|
saszkaaa (noelani@wp.pl) 2005-10-24
|
|
moja ulubiona ksiązka
ja mam 21 lat a ''opowieści z Narni" przeczytalam chyba z 5 razy i znam je niemal na pamięc. z dużą przyjemnoscią zobaczę film, ale bede bardzo krytyczna jesli zburzy on to co sobie zawsze wyobrazalam czytając. wtedy poprostu znow wroce do ksiązki i przeczytam ją kolejny raz hehe:) pozdrawiam wszystkich którzy kochają tę powieść:)
|
|
Raffik 2005-10-23
|
|
Co tu dużo mówić
Hociaz mam juz 20 lat pamietam ksiazke jescze z dziecinstwa ( bo jak ją mozna zapomniec) mysle , ze film bedzie rownie ciekawy jak ksiazka poniewaz z tego co widzialem to troche inaczej wyglada film od opisu w ksiazce no ale co . Czytalem to ksiazke z 5 razy ale mam zamiar ja przeczytac jeszcze raz wiekszosc dzieci sie wychowala na tej ksiazce . Moj brat czytal ja w wieku 5 lat .Hehehe.Wszystkim (oprocz tych co maja zle pod czaszka) podobala sie ksiazka .Polecam jeszcze tym ktorzy nie przeczytali tej ksiazki leciec szybko do sklepu i ja kupi. Bardzo ciekawa ksiazka. Ma tylko 12 czesci.Jmialem 2 tomy ok. 1200 stron A4 . Super ksiazka pozdrawiam Raffik
|
|
Elof (next_elof@interia.pl) 2005-03-15
|
|
!!!
Jest to najpiękniejsza książka jaką w życiu przeczytałem. Niewiele jest książek tak wspaniale barwnych i przemyślanych. Można by rozpatrywać tę książkę jako ładnie napisaną baśń( co też jak zdążyłem zauważyć, wielu czytelników czyni) lecz można też poszukac w niej drugiego dna. Czytając opinije na temat tej książki, widzę iż wielu nie dostrzega, albo nie chce dostrzec podtekstu tych opowiadań. Wystarczy przyjrzeć się opisowi, stworzenia i końca Narnii. Drugie dno nie jest tak głeboko, trzeba tylko wyostrzyć wzrok.
|
|
Autor: 
