
Urodzi³em siê dawno, dawno temu, ¶ci¶lej bior±c - w 1957 roku. Od niedawna przyk³adam rêkê do tworzenia podrêczników w du¿ym wydawnictwie edukacyjnym Nowa Era. Przez ostatnie dziesiêæ lat wspó³redagowa³em miesiêcznik dla rodziców "Dziecko". Pisywa³em tam artyku³y dla rodziców (zwykle o ma³¿eñstwie, rodzinie, wychowaniu) i opowiadania dla dzieci.
Wcze¶niej (od 1991 roku) pracowa³em w pismach wydawanych przez Prószyñskiego i Spó³kê, m.in. w "Czterech K±tach" i pismach dla dzieci - "Fantazji", "Kwaku", "Bêc!" i "Ju¿ czytam", których mi najbardziej ¿al.
Kiedy¶ uczy³em siê perskiego i kszta³ci³em siê na dyplomatê, ale na szczê¶cie dla mnie i dla polskiej racji stanu zosta³em kim innym.
Pisa³em reporta¿e z peerelowskich szpitali. Sprzedawa³em czê¶ci do cukrowni w Iranie i komputery do Moskwy i Nowosybirska. Zajmowa³em siê pomoc± alkoholikom i wspó³tworzy³em najlepiej redagowany z najrzadziej wychodz±cych podziemnych periodyków - "Kartê".
Pewnego razu wspólnie z El± Wasiuczyñsk±, która pod Wawelem piêknie maluje ró¿ne rzeczy, poznali¶my Pana Kuleczkê i jego podopiecznych - refleksyjnego Psa Pypcia, neurotyczn± Kaczkê Katastrofê oraz ma³omówn± muchê Bzyk-Bzyk. Przez ponad piêæ lat opisywa³em na ³amach "Dziecka", co im siê przytrafia. A¿ - ku mojemu zaskoczeniu i rado¶ci - wywêdrowali do kilku ksi±¿ek, kalendarzy, a nawet na naklejki i – jak widaæ – do Internetu!
Przeczytaj wywiad z autorami "Pana Kuleczki" na stronach:
- serwisu Miasto Dzieci,
- serwisu Bromba.pl;
- blogu Ma³y pokój z ksi±¿kami.
|